ΑΔΕΔΥ Ν.Τ. Ευβοίας: Κάλεσμα σε Συλλαλητήριο – 3 Χρόνια από το Έγκλημα στα Τέμπη

 

Στις 28 Φεβρουαρίου συμπληρώνονται τρία χρόνια από τη νύχτα που πάγωσε ολόκληρη τη χώρα. Πενήντα επτά ζωές χάθηκαν άδικα στα Τέμπη. Πενήντα επτά οικογένειες σημαδεύτηκαν για πάντα. Μια κοινωνία ολόκληρη βυθίστηκε στη θλίψη και την οργή.

Το δυστύχημα εκείνο δεν ήταν απλώς μια τραγική συγκυρία. Ήταν ένα γεγονός που αποκάλυψε, με τον πιο σκληρό τρόπο, τις ελλείψεις, τις καθυστερήσεις και τις αδυναμίες που συσσωρεύονται επί χρόνια σε κρίσιμους τομείς του κράτους και των δημόσιων υποδομών. Ανέδειξε το πόσο εύθραυστη μπορεί να αποδειχθεί η ασφάλεια όταν η πρόληψη, ο έλεγχος και η επένδυση στις δημόσιες υπηρεσίες δεν αποτελούν σταθερή προτεραιότητα.

Η έναρξη της κύριας δίκης δεν είναι μια τυπική διαδικασία. Είναι μια βαθιά κοινωνική απαίτηση για αλήθεια και δικαιοσύνη. Είναι το ελάχιστο που οφείλει η Πολιτεία στη μνήμη των θυμάτων και στις οικογένειές τους.

Τρία χρόνια μετά, ο πόνος δεν έχει σβήσει. Και δεν μπορεί να σβήσει όσο τα ερωτήματα παραμένουν, όσο η ασφάλεια σε κρίσιμους τομείς εξακολουθεί να δοκιμάζεται. Τα Τέμπη δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό. Ήταν ένα ηχηρό καμπανάκι για τις διαχρονικές αδυναμίες και τις δομικές ανεπάρκειες που επηρεάζουν τόσο τον δημόσιο τομέα όσο και συνολικά τον κόσμο της εργασίας.

Την ίδια στιγμή, τα εργατικά δυστυχήματα συνεχίζουν να πληγώνουν τη χώρα. Η τραγωδία στη βιομηχανία «Βιολάντα» στα Τρίκαλα, με την απώλεια πέντε εργαζομένων, υπενθυμίζει ότι πίσω από κάθε αριθμό υπάρχει μια ανθρώπινη ζωή, μια οικογένεια, ένα όνειρο που δεν θα ολοκληρωθεί.

Καμία εργασία δεν μπορεί να κοστίζει ανθρώπινες ζωές. Καμία απώλεια δεν μπορεί να θεωρείται «παράπλευρη».

Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τι σημαίνει να δίνεις καθημερινά μάχη με ελλείψεις σε προσωπικό, με παλαιωμένες υποδομές, με αυξημένο φόρτο και περιορισμένα μέσα. Σε σχολεία όπου οι ανάγκες ξεπερνούν τις δυνατότητες, σε νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας που στηρίζονται στην αυταπάρνηση του προσωπικού, σε υπηρεσίες που καλούνται να ανταποκριθούν σε διαρκώς αυξανόμενες απαιτήσεις. Η ασφάλεια και η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών δεν μπορεί να στηρίζονται αποκλειστικά στο φιλότιμο των εργαζομένων.

Η πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), η οποία απέρριψε την προσφυγή για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού (δώρα), αποτελεί άλλη μια επίδειξη αναλγησίας. Την ώρα που η ακρίβεια καλπάζει και οι απαιτήσεις αυξάνονται, η Κυβέρνηση  επιλέγει να "κλείνει το γόνυ" στη δημοσιονομική πειθαρχία, αρνούμενη να αποκαταστήσει μια κατάφωρη αδικία εις βάρος χιλιάδων λειτουργών.

Είναι η ίδια λογική που θεωρεί το κόστος της ανθρώπινης ασφάλειας και των εργασιακών δικαιωμάτων ως «περιττό βάρος».

Η μνήμη των 57 θυμάτων των Τεμπών, όπως και όλων όσοι χάνονται σε εργατικά δυστυχήματα, δεν είναι απλώς μια επέτειος. Είναι μια διαρκής υπενθύμιση της ευθύνης μας – ως εργαζομένων, ως πολιτών, ως κοινωνίας – να διεκδικούμε ένα κράτος που θα θέτει την ανθρώπινη ζωή πάνω από κάθε άλλη σκοπιμότητα.

 

Καλούμε όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία-μέλη μας και τους εργαζόμενους  να δώσουν το παρών στο συλλαλητήριο:   ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ  –  11:00 π.μ.  –  ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ

 

Για να τιμήσουμε τη μνήμη όσων χάθηκαν.

Για να ενώσουμε τη φωνή μας με την κοινωνία που ζητά δικαιοσύνη.

Για να υπερασπιστούμε το δικαίωμα σε ασφαλείς δημόσιες υπηρεσίες και σε εργασία με αξιοπρέπεια.

 

Δεν ξεχνάμε.   Δεν σιωπούμε.   Συνεχίζουμε.

 

Για την Εκτελεστική Γραμματεία

Ο Πρόεδρος                                                                                     Ο Γραμματέας

Αυξωνίδης  Άρης                                                                          Κωστίκας Γεώργιος